Wat was je aardig tegen me. Ik zag je staan in je spijkerbroek en lichtblauwe trui. Je bruine haar viel nonchalant langs je gezicht. Je lachte en ik zag de pretlichtjes in je ogen. Oh, wat had je het naar je zin. En behulpzamer kon je bijna niet zijn. Geen moeite was je te veel. Nog een keer bellen, je deed het gewoon. En tijdens het wachten, deelde je bijzondere momenten uit je leven met me. De eerste film die je als klein meisje had gezien, wat je vriend voor je betekende en hoe je nieuwe baan je beviel. We hadden een heel vertrouwd contact, intiem bijna. En dat terwijl ik je net vijf minuten kende.